SIMON SCHIPPER, POLITIEAGENT TE SOESTERBERG.

Van schipperszoon tot rechercheur bij politie Soest.

Op 17 Juli wordt Simon Schipper geboren in Stadskanaal (prov. Groningen) als zoon van een schippersechtpaar. Zijn jeugd brengt hij door op het schip van zijn ouders. Als jonge man wordt hij opgeroepen om zijn dienstplicht te vervullen bij Defensie, hij wordt dan ingedeeld bij de 1e Regimentsinfanterie. Na een jaar bij de Landmacht te hebben gediend stapt hij over naar de Mariniers. Daar voelt hij zich thuis en bouwt aan zijn carrière. Na een aantal jaren op Curacao gediend  te hebben ter ondersteuning van de gouverneur aldaar keert Simon eind jaren ’30 terug naar Nederland. Bij het uitbreken van de Tweede Wereldoorlog is Simon gelegerd in Rotterdam waar hij dan ook woont met zijn gezin. Voordat de gevechten losbarsten keert hij nog gauw terug naar huis met het idee dat hij waarschijnlijk zijn vrouw en kinderen niet meer zal terugzien. Na vijf dagen vechten tegen de Duitsers capituleert Nederland en zijn de gevechten afgelopen. Tijdens deze gevechten heeft Simon dapper gevochten voor zijn Vaderland waar hij later nog een medaille voor krijgt namelijk het Oorlogsherinneringskruis met Gespen. Na vijf dagen capituleert Nederland en wordt Simon met wachtgeld naar huis gestuurd.

Nu Nederland is gecapituleerd is Simon Marinier af; dankzij zijn goede contacten met de toenmalige Gouverneur op Curacao kan hij al snel aan de slag als politieagent in Soest. Vanaf februari 1941 werkt Simon als agent in Soest en vanaf 1942 is Soesterberg zijn werkgebied.

2e rij 2e van links Simon Schipper

Vanuit Rotterdam verhuizen Simon, zijn vrouw Corrie en hun twee kinderen de tweeling Dini en Adri naar Baarn. Na een jaar verhuizen ze opnieuw, nu naar Soest en na weer één jaar verhuisd het gezin Schipper opnieuw, nu naar Soesterberg waar ze een woning krijgen aan de Verlengde Postweg (Generaal Winkelmanstraat 119) met dank aan Burgemeester des Tombe. Daar worden nog 2 kinderen geboren te weten Josien en Simon.

Als politieagent probeert Simon zijn werk zo goed als mogelijk uit te voeren op een rechtvaardige manier. De politiepost bevindt zich dan aan de Oude Tempellaan in villa Merelhof. Met de meeste collega’s kan Simon goed opschieten maar met collega Kooman botert het niet zo; deze laatste is nogal op de hand van de Duitsers waar Simon niets van moet hebben. Menigmaal krijgen ze van de Duitsers het bevel om onderduikers of Joden aan te geven bij het Duits gezag. Simon werkt aan deze praktijken nooit mee, mede ingegeven door het feit dat het gezin Schipper verplicht twee Duitse soldaten in hun huis moet huisvesten. Regelmatig zien ze deze Duitse soldaten heerlijk eten terwijl het gezin Schipper amper te eten heeft. 

Tijdens de oorlog brengt de vrouw van Simon, Corrie met enige regelmaat het blad van het verzet rond, dit was niet ongevaarlijk want mocht je hiervoor gepakt worden door de Duitsers had je een groot probleem.

Een gebeurtenis uit de Tweede Wereldoorlog is Simon altijd bijgebleven, het bombardement van 8 maart 1944 op vliegbasis Soesterberg. Tijdens deze hevige bombardementen worden o.a. een aantal woningen aan de Amersfoortsestraat geraakt, zoals villa Entinge op nr. 89 van de familie Fortgens, ook zitten hier enkele onderduikers verborgen waaronder Marinier C. De Jong die later nog een boek schrijft over zijn belevenissen tijdens het uitbreken van de Oorlog.

2e rij 2e van links Simon Schipper

Het is 1945 en de oorlog loopt op zijn eind, de Duitsers waarschijnlijk gedreven door wrok van het verliezen van de oorlog pakken een groep mannen op waaronder Simon die bezig was met het begeleiden van een voedseltransport, na eerst te zijn ondergebracht in een kelder van een bankgebouw te Amersfoort worden ze de volgende dag overgebracht naar het Walaardt Sacré Kamp in Huis ter Heide, onderweg wordt ze verteld dat ze zullen worden doodgeschoten, deze twee dagen werd de groep veelvuldig getreiterd en bedreigd door de Duitsers, de Duitse commandant wordt dan door de politiecommissaris en Burgemeester onder druk gezet om de mannen niet te fusilleren daar dit zal worden gezien als oorlogsmisdaad. De mannen worden uiteindelijk vrij gelaten en keren huiswaarts, daar krijgt Simon te horen dat de mannen hun vrijheid te danken hebben aan voornamelijk Paul Coonen. Simon Schipper is zeer verontwaardigd dat een enkele collega die wist dat ze waren opgepakt totaal geen moeite had gedaan om zijn collega’s vrij te krijgen. Aan het eind van de oorlog moest elke politieman voor een zuiveringscommissie verschijnen, door deze commissie wordt Simon op alle gronden zuiver bevonden in tegenstelling tot 3 collega’s waarvan er twee geschorst werden en een berispt.

Na de oorlog pakt Simon zijn werk weer als agent weer op. Hij krijgt al snel de bijnaam “de Strenge” omdat hij altijd zo streng kijkt, daar staat wel tegenover dat Simon wordt gewaardeerd in het dorp daar hij altijd eerlijk en rechtvaardig zijn werk uitoefent. Tijdens een van zijn diensten moet hij op onderzoek naar een inbraak met diefstal bij villa Horstwijck aan de Amersfoortsestraat. Bij deze diefstal zijn diverse sieraden buitgemaakt. Al snel weet Simon de daders te achterhalen, dit zijn twee mannen uit Utrecht. Eenmaal bij de woning aangekomen, doorzoeken ze de woning maar kunnen niets vinden; dan krijgt Simon een helder idee en trekt de deksel van de theepot af en warempel de sieraden zijn gevonden. De beide mannen worden aangehouden en een inbraak is opgelost. De eigenaren van de sieraden zijn zo blij dat Simon deze misdaad zo snel heeft opgelost dat ze hem willen bedanken door middel van het geven van een cadeau. Dat wordt verboden door zijn toenmalige chef bij de politie, na lang aandringen mogen ze dan toch een kleinigheid geven, het wordt een benzineaansteker welke nu nog steeds in het bezit van de familie is.

Een ander voorval was het ongeval op de Rademakerstraat in 1956 alwaar een vrachtauto in botsing komt met een bestelauto en zich dan in de winkel van van Eijden boort. Simon is als eerste ter plaatse en begint direct te handelen zoals het verlenen van eerste hulp aan de slachtoffers. Na afloop moet hij proces-verbaal opmaken, dat was voor Simon nooit een probleem daar hij altijd het gebeuren na afloop uitstekend op papier kon verwoorden, ook kreeg hij regelmatig complimenten voor zijn mooie handschrift.

Als agent doet Simon ook regelmatig mee aan wedstrijden voor scherpschutters en wint daarmee menige prijs. Het oefenen daarvoor doet hij op de schietbaan in Leusden, zijn talent als scherpschutter heeft hij voornamelijk opgedaan in zijn tijd als Marinier.

helemaal links Simon Schipper
Nijmeegse 4daagse, 3e dag Zeven heuvelenloop

Om zijn conditie op peil te houden, loopt Simon regelmatig wandeltochten. Zo loopt hij samen met een aantal andere collega’s van het politiekorps Soest de Nijmeegse vierdaagse van 1946 uit en worden zij bij terugkomst in Soest feestelijk ingehaald.

4 daagse Nijmegen terugkomst in Soest, 2e rij 2e van links mevr en men Schipper

De laatste 10 jaar bij de politie vervult Simon zijn diensten bij de recherche aan het bureau in Soest. Daar hij zijn werk zo goed deed en altijd zeer discreet was, werd hij zelfs door de Binnenlandse Veiligheidsdienst gevraagd om klussen uit te voeren voor deze dienst. Zo kon het gebeuren dat Simon soms dagen op pad was zonder dat zijn vrouw precies wist waar hij was. 

In 1965 gaat Simon met welverdiend pensioen. Hij heeft wel hobby’s zoals tuinieren, orgel spelen en lezen maar vindt zichzelf nog veel te jong om de hele dag thuis te zitten. Door Piet Tensen wordt hij gevraagd om bij busmaatschappij Tensen gevestigd aan de Birkstraat te Soest op kantoor te komen werken wat hij maar liefst 7 jaar met plezier heeft gedaan. 

De volgende verhuizing staat dan alweer op stapel, Simon en Corrie verhuizen naar Zutphen. Na een aantal jaar daar gewoond te hebben, verhuizen Simon en Corrie nog eenmaal, ditmaal naar een seniorenappartement in Honsbergen in Soest.

Tijdens een partijtje biljart in de recreatiezaal krijgt Simon een hartaanval en komt te overlijden. Een geliefd en integer politieman is dan niet meer.

Corrie die altijd zo goed voor het gezin klaar stond en haar man steunde in alles wat hij deed, komt in 2003 te overlijden.

Dini, Simon jr, Corrie, Simon sr. Josien, Adri

Dit verhaal is tot stand gekomen met dank aan dochter Josien die nog vaak met warme gevoelens terug denkt aan haar ouders die altijd voor het gezin klaar stonden.

Geplaatst in Geen categorie | Een reactie plaatsen

VILLA STERRENBERG

Een stukje Zeist in Soesterberg

VILLA STERRENBERG

Een stukje Zeist in Soesterberg

Op de locatie van Villa Sterrenberg heeft eerder een andere ‘buitenplaats’ gestaan, met een geschiedenis die zeker teruggaat tot in de zeventiende eeuw. De later gebouwde villa had aan het begin van de twintigste eeuw als adres Zeisterstraatweg 26, Soesterberg en sinds 1925 Rademakerstraat 26. Waarschijnlijk omdat het gebouw net op grondgebied van de Gemeente Zeist stond (schuin tegenover de R.K. kerk) werd het adres later Amersfoortscheweg 69 (noot 1). Nadat Klein Sterrenberg werd gebouwd, met vanaf 1925 als adres Rademakerstraat 26A, werd de oude villa meestal Groot Sterrenberg genoemd. Gedurende de bezettnig werd dit grote landhuis gebruikt en totaal uitgewoond door Duitse militairen. De leegstaande villa werd omstreeks 1950 afgebroken.

DIK TOP

Geboren 21 januari 1940

Soesterberg

Dik Top

Auteur van o.a. de volgende boeken,

 -SOESTERBERG VAN TOEN TOT NU

 -EEN EEUW VLIEGKAMP EN DORP SOESTERBERG

-SOESTERBERG ONS DORP

Diverse eigenaars 

De oudst bekende eigenaar was Everard van Weede (1626-1702) die het perceel met daarop mogelijk een boerderij in 1653 in eigendom verkreeg. In 1703 werd het gekocht door Joachim Wolfsen Berger (1645-1712). Joannes Wittert was de eigenaar van 1730 tot 1737. Tot die tijd stond er aan gebouwen waarschijnlijk niet meer dan de boerderij met wat daar bij hoort. Deze werd over het algemeen verhuurd. Wittert vertrok naar Antwerpen. Vervolgens kocht Jan Maximiliaan van Tuyll van Serooskerken het landgoed dat was gelegen aan beide zijden van de Amersfoortscheweg. Hij leefde van 1710 tot 1762 en is mogelijk degene die omstreeks 1740 de naam Sterrenberg bedacht. Zijn nageslacht hield het landgoed in bezit tot 1803.

Lees verder
Geplaatst in Geen categorie | Een reactie plaatsen

DE SMALSPOORLIJN VAN DE GENIE 

IN SOESTERBERG

Tijdens de mobilisatie van 1870 en onder meer als gevolg van de Frans-Duitse oorlog in die periode, was gebleken welke belangrijke strategische betekenis spoorwegen konden hebben bij gevechtshandelingen. Als gevolg hiervan werd het Bataljon Mineurs en Sappeurs (later Genietroepen genoemd) voorbereid om allerlei taken i.v.m. aanleg en exploitatie van spoorlijnen te kunnen vervullen. Uiteindelijk kreeg een veel kleiner onderdeel van de Genie deze taken toegewezen: de Compagnie Spoorwegtroepen. De mannen hiervan moesten in tijd van nood (bij stakingen en vooral tijdens een oorlog) spoorlijnen kunnen aanleggen, deze onderhouden en ook treinen (toen uitsluitend stoomlocotieven) kunnen doen rijden.

DIK TOP

Geboren 21 januari 1940

Soesterberg

Dik Top

Auteur van o.a. de volgende boeken,

 -SOESTERBERG VAN TOEN TOT NU

 -EEN EEUW VLIEGKAMP EN DORP SOESTERBERG

-SOESTERBERG ONS DORP

Daartoe had de Spoorwegcompagnie vanaf 1887 jaarlijks een trainingskamp bij het schietterrein De Vuursche in de Biltsche Duinen bij Bosch en Duin. Hier werden de militairen opgeleid in de verschillende takken van spoorwegarbeid. Er vonden allerlei soorten werkzaamheden plaats zoals het aanleggen van stukjes smalspoor. Sinds 1896 werd daar ook geoefend met de eerste stoomlocomotief. Deze had vier jaar eerder dienst gedaan bij schietproeven in de buurt van Schoorl, en werd daarom ’Schoorl’ gedoopt.

Lees verder
Geplaatst in Geen categorie | Een reactie plaatsen

MUZIEKLERAAR EN VIOLIST GERARD ROODA

werkzaam in Soesterberg van 1933 tot 1966

Gerard Hendrik Johan Rooda werd op 30 juni 1891 geboren in Schoonhoven als zoon van sergeant Gerard Wilhelm Rooda (32 jaar) en Anna Maria Elisabeth Burg.


DIK TOP

Geboren 21 januari 1940

Soesterberg

Dik Top

Auteur van o.a. de volgende boeken,

 -SOESTERBERG VAN TOEN TOT NU

 -EEN EEUW VLIEGKAMP EN DORP SOESTERBERG

-SOESTERBERG ONS DORP


De eerste jaren leidde Gerard junior een zwerverig bestaan. Hij verhuisde in 1909 van Uitgeest naar Amsterdam en stond in 1910 bij de militie ingeschreven als telegrafist. Vanaf maart 1913 bracht hij wegens oplichting bijna een jaar door in de strafgevangenissen in Haarlem en Amsterdam. Op 14 februari 1914 werd hij in Amsterdam ‘ontslagen’.

Lees verder
Geplaatst in Geen categorie | Een reactie plaatsen

HET MYSTERIE VAN DE OUDE BRANDWEERAUTO

DOOR MARTIN VAN DER ZEEUW

Martin van der Zeeuw

Zuchtend open ik doos na doos op de zolder, dwalend en afdwalend tussen spullen waar eigenlijk niemand meer wat aan heeft. Zelfs ik niet, al heb ik me dat in al die 62 jaar dat ik nu op deze aardkloot rondloop, nooit gerealiseerd. Van alles bewaard, en nu moet minstens de helft de deur uit. Vind ik. Ruimte in huis, ruimte in hoofd.

Dan kom ik een mapje tegen van een zeker vijfentwintig jaar geleden ter ziele gegane fotozaak en zie ik foto’s terug van een wrakkige brandweerwagen die langs de muur van een gebouw staat. Ik herinner me dat ik de foto’s begin jaren zeventig in Soesterberg heb gemaakt; het gebouw bestaat niet meer, maar de plek kan ik nog zo aanwijzen. Maar nu, bijna vijftig jaar later, wil ik toch meer weten.

Mercedes fabriek Speek en Muller Amersfoortsestraat – Richelleweg

Agfa Rapid
Soesterberg was wel heel ver van mijn destijds Haagse bed. Mijn geluk was echter dat mijn vader een auto had. Van ‘de zaak’ weliswaar, maar toch. Een blauwe Ford 17M stationcar. Voor zijn werk als montage-inspecteur bij een kranenfirma reed hij het hele land door. En soms mochten mijn broertje en ik mee. Waarbij ik altijd mijn fototoestel meenam en alles wat maar róók naar ‘oude auto’s’ op de gevoelige plaat vastlegde. Want gevoelige platen had je toen nog.
In het pre-A28-tijdperk reed de hele wereld over de Amersfoortsestraat.

Lees verder
Geplaatst in Geen categorie | Een reactie plaatsen

GARAGEHOUDER A.J.J. VAN MARLE

twee keer slachtoffer van gedwongen huisafbraak aan dezelfde straat

De weg van Soesterberg naar Soest heeft diverse namen gehad: Berghweg, Soesterstraat, Vliegkampstraat en vanaf 1915 Soesterbergschestraat zuid-zijde, totdat in 1923 of 1924 de naam Banningstraat werd ingevoerd. In 1945 opnieuw gewijzigd in Veldmaarschalk Montgomeryweg.


DIK TOP

Geboren 21 januari 1940

Soesterberg

Dik Top

Auteur van o.a. de volgende boeken,

 -SOESTERBERG VAN TOEN TOT NU

 -EEN EEUW VLIEGKAMP EN DORP SOESTERBERG

-SOESTERBERG ONS DORP


Alle grond hier, ten westen en zuiden van het café van Evert Wijman op nummer 14 was einde negentiende eeuw van Gerardus Hendricus Tammer. Hij verkocht de grond in 1900 aan winkelier Joh. Mensink. Deze verkocht alles reeds in 1901 door aan timmerman/aannemer Gijsbert Pieter Damen. Hij was waarschijnlijk degene die er vanaf 1913 drie dubbele woningen op bouwde. (afb. 1 plattegrond)

1 Kadaster 1946. Rechts boven Café Sport (1192). Ongeveer midden Banningstraat 52. Onderaan in U-vorm het poortgebouw van de Duitsers dat na de oorlog de Bakelietfabriek werd. (via Eva Lassing)

De eerste huisafbraak: Banningstraat 52

Van Marle’s voorgangers op dit adres

Het nummer van dit perceel – vanaf de straat gezien het linker gedeelte van de dubbele woning – was eerst 26 en werd via nummer 52 vlak voor de oorlog 78. In 1913 was het kadastraal sectie E.1051, daarna E.1197.

De bewoners:

1 Cornelis (Kees) Tammer kocht het perceel in 1920 en vestigde hier een bodebedrijf. Hij adverteerde onder meer op 10 februari 1923 met <Vrachtautodienst, verhuizingen, transporten, door geheel Nederland onder garantie.> In augustus 1924 bood hij zijn huis en ‘ruim pakhuis’ te koop aan. Daarna werd hij chauffeur op de bussen van Leguit, die in 1923 de dienst Amersfoort-Utrecht was begonnen.

Lees verder
Geplaatst in Geen categorie | Een reactie plaatsen

VRIJWILLIGE BRANDWEER SOESTERBERG

opgericht december 1923

De brandweer in vroegere jaren

In het dorp fungeerde al in de negentiende eeuw een soort brandweer. Dit blijkt onder meer uit de notulen van 27 augustus 1878 toen besloten werd als beloning 17,40 gulden uit te betalen aan de leden van de brandweer na een brand bij H. Tammer op 7 augustus. Op diezelfde datum besloten B & W van Soest <de brandweer te Soesterberg te vergrooten met negen personen en daar toe te benoemen navolgenden: Laurens Hendriks, Anthonie van Dort, Hendrik Tammer Czn, Jan van Dijk, GG van den Berg (ook genaamd De Jong), G Stalenhoef, Cornelis Duist, Johannes Tammer Hzn en Hendricus Kaal, allen wonende te Soesterberg. De brandmeesters aldaar jaarlijks te verstrekken de som van zes gulden voor kleine uitgaven b.v. ververschingen bij brand of vergaderingen door hen te houden. (noot 1) De notulen van de Gemeente Soest van 18 maart 1895 vermelden: <Naar aanleiding van een schrijven van den kwartiermeester bij de brandweer te Soesterberg betreffende den brand bij Jan Mollevanger, aldaar wordt het bedrag der belooningen geregeld en vastgesteld tot een totaal bedrag van zes gulden en veertig cent, zegge f 6,40, welke som aan de manschappen der brandweer zal worden uitgekeerd.>                                                                                           

Gijsbert Pieter Damen (1852-1935) was in 1906 brandmeester. Hij was aannemer en woonde op wat toen meestal de Utrechtschestraatweg werd genoemd – tegenwoordig Banningstraat 7 (zie artikel over Meischke). In november 1906 werd het korps kennelijk op een betere leest geschoeid, want vanaf 13 november dat jaar werden diverse nieuwe leden benoemd. Bij uitrukkingen werd van een handkar of paard-en-wagen gebruik gemaakt.


DIK TOP

Geboren 21 januari 1940

Soesterberg

Dik Top

Auteur van o.a. de volgende boeken,

 -SOESTERBERG VAN TOEN TOT NU

 -EEN EEUW VLIEGKAMP EN DORP SOESTERBERG

-SOESTERBERG ONS DORP



In de notulen van 12 juni 1911 is dit te lezen: <De gemeenteraad besluit de brandspuit van Soesterberg te beproeven op maandag 19 juni.> Ook is er een bericht over het blussen van een brand bij Wijman (dit moet het latere Café Sport zijn geweest) op 28 februari 1916. Onder de namen van de brandweerlieden komen bekende Soesterbergse namen voor, zoals J. Smienk, H.J. Lensink (pijpleider), G.G. van den Berg (brandwacht), E.J. van Lint (brandwacht – eigenaar van Café De Zwaan, later ’t Zwaantje), G. Stalenhoef (brandwacht), J. Mensink jr (brandwacht), J. Lodder (alarmmaker – eigenaar van Café De Reizende Koopman, het latere Café ’t Centrum van Bertus de Bruin) en H. Tammer Czn (lichtdrager). Voor hun inzet bij deze brand kregen de mannen 40 cent per uur uitbetaald. Alleen de pijpleiders kregen 60 cent. Die hadden kennelijk een functie met meer verantwoordelijkheid.

Lees verder
Geplaatst in Geen categorie | Een reactie plaatsen

MILITAIRE TEHUIZEN IN SOESTERBERG

CHRISTELIJKE TEHUIZEN

Kamp van Zeist

Nadat ‘enige aanzienlijken’ een stichting hadden opgericht, werd ongeveer in 1880 in het Kamp van Zeist een tehuis gebouwd voor dienstplichtige militairen. Niet bekend of dit tehuis specifiek voor ‘christelijken’ was bestemd – vermoedelijk wel. Onder anderen ds. G. Verrijn Stuart, die van 1889 tot 1893 N.H. predikant was in Soesterberg/Huis ter Heide, leidde hier bijeenkomsten.


DIK TOP

Geboren 21 januari 1940

Soesterberg

Dik Top

Auteur van o.a. de volgende boeken,

 -SOESTERBERG VAN TOEN TOT NU

 -EEN EEUW VLIEGKAMP EN DORP SOESTERBERG

-SOESTERBERG ONS DORP


De krant van 6 augustus 1904 meldde dat het militair tehuis in de legerplaats Soesterberg op donderdagavond ca. half 11 binnen een kwartier tot de grond toe was afgebrand, als gevolg van een ongelukje met een petroleumlamp. Niet zeker of dit het oorspronkelijke C.M.T. betrof en of dit tehuis werd herbouwd.

Lees verder
Geplaatst in Geen categorie | 1 reactie

MUZIEKTENTEN IN SOESTERBERG

De tent op het vliegkamp

Ten behoeve van het personeel van de Luchtvaart Afdeling werd waarschijnlijk rond 1920 een bescheiden zeskantige muziektent opgezet. Deze stond op een bijna meter hoge sokkel bij de gebouwen aan de westkant, schuin tegenover de grote Onder-officierskazerne.


DIK TOP

Geboren 21 januari 1940

Soesterberg

Dik Top

Auteur van o.a. de volgende boeken,

 -SOESTERBERG VAN TOEN TOT NU

 -EEN EEUW VLIEGKAMP EN DORP SOESTERBERG

-SOESTERBERG ONS DORP


De muziektent op het vliegkamp voor de logiesgebouwen. (foto NIMH)

(foto 1) Aanvankelijk waren zes de palen die het dak ondersteunden van dunne onbewerkte boomstammen.

Lees verder
Geplaatst in Geen categorie | Een reactie plaatsen

POLITIEAGENTEN EN POLITIEBUREAUS 

IN SOESTERBERG

Een van de eerste rijksveldwachters in Soesterberg was Barend Karelsen rond 1850. Een aantal jaren daarna kwam daar een tweede bij, de gebaarde Jacob Nijboer (1844-1925) die op Schoolsteeg 8 woonde (later Schoolweg, later Sterrenbergweg). Hij was rijksveldwachter, jager, boswachter en houtvester in dienst van de domeinen van koningin Emma, en mogelijk daarvoor al van koning Willen III. Problemen waarmee de rijksveldwachters in die tijd regelmatig te maken hadden, waren onder meer stroperij en het illegaal afsteken van heideplaggen, maar ze waren ook druk met moorden en diefstallen.  


DIK TOP

Geboren 21 januari 1940

Soesterberg

Dik Top

Auteur van o.a. de volgende boeken,

 -SOESTERBERG VAN TOEN TOT NU

 -EEN EEUW VLIEGKAMP EN DORP SOESTERBERG

-SOESTERBERG ONS DORP


Nijboer was een man die in Soesterberg veel ontzag had. Van 1907 tot 1912 was J. Smit ook rijkswachter in dienst bij gemeente Soest die tevens op de Schoolsteeg woonachtig was. Nijboer in dienst als rijkswachter van 1886 tot 1891genoot toen al van zijn pensioen. 

Lees verder
Geplaatst in Geen categorie | Een reactie plaatsen